Bugün Oruçluyum, Dünya Konuşmuyorum [-YAPAY ZEKA İLE YAZILDI-]

 Kardeşlerim, Dostlarım…

Bugün soframda yemek yok.
Bugün kalbimde başka bir ateş yanıyor.
Bugün ben dünya işleriyle meşgul değilim.

Oruçluyum.
Ama bu Ramazan orucu değil.
Bu oruç takvimle başlamadı, güneşle bitmeyecek.
Bu oruç, vicdanla başladı; gözyaşıyla ağırlaştı.

Bugün ne alışveriş konuşabilirim,
ne eğlenceye gülebilirim,
ne de lüksün sözünü taşıyabilirim.

Çünkü bir yerlerde çocuklar aç.
Bir annenin feryadı hâlâ göğe yükseliyor.
Bir millet, suskunlukla boğuşuyor.

Ben bugün mideme değil, kalbime oruç tutturdum.
Bugün susuyorsam, konuşmamak için değil;
kalbimin sesini dinlemek için susuyorum.

Bu yüzden beni dünya işleriyle çağırmayın bugün.
Bugün ben dünya için değil, hakikat için ayaktayım.
Siz nasıl ki işinizle, yemeğinizle meşgulsünüz;
ben de bugün şahitliğimle meşgulüm.

Ruhum bir ümmetin acısıyla titreşirken,
dilimi boş sözlerle yormam.
Kalbim mazlumların duasına dönmüşken,
gözüme dünyalık perde indirmem.

Bugün ben oruçluyum.
Ve bu oruç, sadece aç kalmak değil;
bir halkın suskunluğuna kulak vermektir.

Bugün ben dünya konuşmuyorum.
Çünkü dünya sessiz kalırken,
ben sessizliğin çığlığına kulak kesildim.

Bu Oruç Allah’ın Kabul Edeceği Değil, Senin Kabul Edeceğin Oruçtur

Bu oruç, semaya değil; önce senin kalbine yazılır.
Çünkü bu oruç, dilin değil, bilincinle tutulur.
Bunu Allah için yaparsın elbet, ama önce kendin için:
Çürüyen vicdanını, körelen kalbini, taşlaşan gözyaşını yeniden diriltmek için.

Allah, samimiyet ister — ama sen samimiyetin ne demek olduğunu bu oruçla anlarsın.
O’nun rızasını umut edersin — ama önce kendi içindeki adaleti yerine koyarsın.
Çünkü bazen mesele, Allah’ın kabulünden önce senin neyi kabul ettiğindir:

Zulmü kabulleniyor musun?
Yokluğu duymazdan geliyor musun?
Yeryüzünde adaletsizlik varken, sen hâlâ “tok” sayılabilir misin?

Bu oruç, Allah’a “beni kabul et” diye bir yakarış değil…
Kendi benliğine “artık uyan” diye bir çağrıdır.
Ve bil ki:

Asıl kabul edilmesi gereken, senin suskun kalmış vicdanındır.
Asıl tutulması gereken, sadece oruç değil, insanlıktır.

O yüzden bu oruç bir ibadet değilse bile,
Bir direniştir.
Bir uyanıştır.
Bir şahitliktir.
Ve şahitlik… bazen en büyük ibadetten daha çok yankı bulur gökyüzünde.