Ey İnsan! Uyan – Hakikate Çağrının Son Demindesin

 Ey insan!

Kim olursan ol…
Nerede yaşıyor olursan ol…
Hangi dili konuşuyor, hangi dine inanıyor, hangi kültürde doğmuş olursan ol…
Sana sesleniyorum. Çünkü sen bir insansın.
Ve bu çağrı, yeryüzünde nefes alan her canın kalbine yöneliktir.

Gözünü dünyaya açtın, büyüdün, konuştun, öğrendin, sevdin, hırslandın, koştun…
Ama fark ettin mi?
Kalbin hep eksik kaldı.
Ruhun hep bir boşlukta asılıydı.
Sahip oldukların seni doyurmadı,
Kaybettiklerin seni hakikate götürmedi.

Ey insan!
Sen varlıkların en şereflisisin, ama şerefin sana verili değil, sorumlulukla kazanılır.
Sen yeryüzünün halifesisin, ama bu makam süslü laflarla değil, hakikate teslimiyetle korunur.

Bugün dünya karmaşa içinde…
Adalet susmuş, merhamet ezilmiş, ahlak değerini yitirmiş.
İnsanlar artık insan gibi değil, sistemin çarkları gibi yaşıyor.
Para ilah, ekran peygamber, çıkar din olmuş.

Ama yine de içinde bir şey susmuyor:
O derin ses, o özdeki hakikat, sana fısıldıyor:
“Dön! Aslına dön!”
“Yaradan’ı unutma!”
“Yaratılış gayeni hatırla!”
“Bu dünya geçici, sen kalıcı olana hazırlan!”

Ey insan!
Kendini unutma.
Vicdanını uyuşturma.
Hakikati duymamazlıktan gelme.
Çünkü zaman sana verilen en büyük sermayedir.
Ve bu sermaye, hızla tükeniyor.

Artık hak ile bâtıl arasındaki çizgi bulanık değil, apaçık.
Zulüm, yalan, sahtecilik, ahlaksızlık — her yerde.
Ama hakikat de orada:
Sessiz ama sarsılmaz.
Sade ama ezelî.
Azınlıkta ama izzetli.

Ey insan!
Bu çağrı, seni uyandırmak içindir.
Sana şunu demek içindir:
Ne yaparsan yap, hakikatten kaçamazsın.
İstersen yalanlarla süslenmiş bir dünya kur,
İstersen kalabalıkların alkışına sığın,
İstersen inançsızlıkla güçlenmiş gibi görün…
Sonunda hakikat seni bulur.

O halde şimdi:
Dur.
Sus.
Ve içine bak.
Ruhuna sor:
“Ben neyin peşindeyim?”
“Gerçekten yaşıyor muyum, yoksa sadece tüketiyor muyum?”
“Bir amacım var mı, yoksa sadece oyalanıyor muyum?”

Ey insanlık!
Henüz vakit varken,
Dön yüzünü Hakk’a.
Vicdanını parlat.
Kalbini arındır.
Ve unutma:
Bir gün her şey susacak.
Geriye sadece hakikat kalacak.
Ve o gün geldiğinde,
Ya sen hakikatin yanında olacaksın, ya da her şeyin karşısında.

Seçimini yap.
Ve geç olmadan,
İnsan ol. Gerçekten insan.