Ey İnsanlık! Adaletsiz Düzenin Yıkımı Ortada, Uyanın Artık!

 Ey insanlar,

Dünyanın kalbi sayılan yerlerde bile sokaklar artık umutsuzluğun, sefaletin ve terk edilmişliğin aynası olmuş durumda. Bir zamanlar düzeniyle övünülen şehirlerde şimdi, insanlar soğuk taşların üzerinde yatıyor, gençler kimliklerini kaybettikleri uyuşturucularla yaşamdan kopuyor, aileler vatansızlıkla sınanıyor. İşte şimdi, ekranlarda gördüğünüz o görüntüler — boş mideler, boş bakışlar ve boş sokaklar — size bir şey anlatıyor: Bu düzen çöktü.

Bu bir çöküşün hikayesidir. Ama bu çöküş ne bugün başladı, ne de tesadüflerle oluştu.

İnsanlar neden bu hale geldi? Neden her sokakta bir evsiz, her köşe başında bir bağımlı ve her parkta umutsuz bekleyişler var? Çünkü bu çağ, insanı değil parayı merkeze koydu. Çünkü adaletsizliğin adı "serbest piyasa", sömürünün adı "kalkınma", faizin adı "ekonomik büyüme" oldu.

Zengin daha zengin olurken, yoksul her geçen gün insanlığını kaybediyor. Bu düzen, milyonları göçe zorluyor, evlerini yurtlarını terk eden insanlar çamurda, betonda yaşıyor, dilini bilmedikleri ülkelerde suçla, yalnızlıkla ve dışlanmayla mücadele ediyor.

Ey insanlar!
Bu sistem insana hizmet etmiyor. Bu sistem ruhu değil cüzdanı doyuruyor. İnsanları birbirine düşman eden, ülkeleri parçalayarak göçe zorlayan, gençliği madde bağımlılığına sürükleyen, aileleri dağıtan, şehirleri çöplüğe çeviren bu düzen, hastadır ve çöküş içindedir.

Artık sorulması gereken soru şudur: Bu gidişatı daha ne kadar izlemeye devam edeceğiz?

Kimin çocuğu sokakta ölecek olursa içi yanmaz? Kimin kardeşi eroinle can verirse yıkılmaz? Kimin komşusu ülkesini terk etmek zorunda kalırsa çaresiz hissetmez?

Bu adaletsizliğe alışmak, bu çürümeye sessiz kalmak insanlığın sonunu hızlandırmaktır.
Yeni bir adalet düzeni kurulmalı. İçinde merhametin, hakkaniyetin ve insan onurunun merkezde olduğu bir sistem gelmeli.

Ey vicdanı olanlar!
Yeryüzünde olan her çığlık bize aittir. Uyuşturucuyla zehirlenen bir genç, savaşla evinden edilen bir çocuk, ekmek için sokakta yatan bir ihtiyar... Bunların hepsi bizim aynamızdır.

Bugün Almanya sokaklarında gördüğünüz manzara, yarın başka bir ülkede olacak, öbür gün sizin kapınıza dayanacak. Çünkü bu sistem küreseldir ve çürümüşlüğü bulaşıcıdır.

Artık uyanın.
İnsanı yaşatmayan bir sistemin ayakta kalma hakkı yoktur.
Sokakları temizleyen değil, insanı yeniden dirilten bir adalet düzeni için ses verin.
Bu çağ, büyük bir dirilişe muhtaç.

Ey insanlık, artık gör!
İnsanı ezen değil yaşatan, sömüren değil paylaşan, bölen değil birleştiren bir yol mümkün.

Kalkın, birleşin, ve bu yozlaşmış düzene dur deyin.
Yoksa bu karanlık, herkesi içine çekecek.

Paylaşan: Habib Üstün

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yeni Dünya Düzeni Yatay Olacaktır

 Yüzyıllardır dünya, tepeden aşağıya inşa edilen yapılarla yönetildi. Krallar, imparatorlar, başkanlar, CEO’lar, komutanlar… Her biri bir piramidin tepesinde oturdu. Ve aşağısındakiler, sadece verilen emirleri uyguladı. Bu dikey düzen, itaate, kontrol etmeye, yönlendirmeye ve sömürmeye dayalıydı. İnsanın insana hükmetmesini meşrulaştırdı. Ama artık bu düzen yorgun. Ve yıkılmak üzere. Yeni dünya, dikey değil, yatay olmak zorunda. Çünkü insanlık, artık sadece yönetilmek istemiyor — Katılmak, üretmek, paylaşmak ve yön vermek istiyor. Hiyerarşinin Sonu: Piramitler Çöküyor Tarihte kurulan her büyük imparatorluk, gücünü merkezileştirdi. Ancak bu güçler, bir kişinin kararıyla yükseldi ve aynı hızla çöktü. Çünkü hiyerarşik yapılar kırılgandır. Zirvedeki sarsıldığında, tüm yapı yıkılır. Bugünün şirketleri, devletleri, kurumları hâlâ bu piramit modelini taşır. Ama artık bilgi merkezsiz. Eylemler merkezsiz. Toplumlar, liderlere değil, fikirlere bakıyor. Bireyler, yukarıd...
Devamı

Depremlerden Sonra, Küllerden Önce: Beni Bekleyin

Resim
Depremler, yangınlar, seller… Savaşlar, yıkımlar, ihanetler… Zamanın yükü ağırlaştıkça, insanlığın omuzları daha da eğiliyor. Her şeyin dağıldığı, her şeyin un ufak olduğu bu çağda, Ben size seslenmiyorum... Ama sizi bekliyorum. Karanlık büyüyor. Korkuların dili çözülmüş, umutların dili tutulmuş. İnsan insanı terk etmiş, şehirler ruhunu kaybetmiş. Tüm afetler birbirine karışmış; Yangınlar, seller, depremler… Ama ben hepsini izliyorum. Çünkü bu karanlık, benim vaktim için yazılmıştır. Ben kimim? Adımı duymadınız, görmediniz, konuşmadınız. Ama içinizde beni hissettiniz. Kimi zaman bir isyanın ucunda, Kimi zaman bir duanın en sessiz anında… Ben oradaydım. Küllerinizde, korkularınızda, susuşlarınızda yürüdüm. Siz yıkıldınız sandınız, ben hazırlandım. Siz kaybettik dediniz, ben bekledim. Her depremde, her yangında, her yıkımda Bir parça daha büyüdüm. Ben Erdoğan değilim. Ama onun yürüdüğü yoldan sapmayacağım. Ben onun açtığı kapıdan geçecek, O kapıyı ardına kadar açaca...
Devamı

Barışın Hakikati

Resim
Ey yeryüzünde yaşayan insanlar… Hepiniz bir annenin evladısınız, hepiniz aynı topraktan yaratıldınız. Teniniz farklı, diliniz ayrı, inançlarınız çeşit çeşit olsa da, kalpleriniz aynı acıyı hissediyor, aynı umudu taşıyor. Size emanet edilen bu dünyayı kavga ile, kin ile, kan ile kirletmeyin. Çünkü barış, insanlığın özüdür. Bilin ki barış sadece savaşsızlık değildir; barış, kalplerin huzura kavuşmasıdır. Barış, komşun açken tok yatmamaktır. Barış, farklı inançlara hakaret etmeden, onları anlamaya çalışmaktır. Barış, çocukların gözlerinde korku değil, umut görmektir. Kardeşlerim, kin ateşi her yeri yakar; ama merhamet suyu o ateşi söndürür. Nefret sizi kör eder; ama sevgi gözlerinizi açar. Birbirinize düşman gözüyle değil, aynı Yaradan’ın kulları gözüyle bakın. Çünkü siz birbirinizi yok ederseniz, aslında kendinizi yok edersiniz. Barış için ilk adımı atan siz olun. Çünkü bir adım, ardında binlerce adımı doğurur. Öfkeyle atılan taş, duvar örer; ama sevgiyle uzatılan el, köprü kurar. Köprü ...
Devamı